τλημόνως
τλημόνως, adv.
1 avec patience ou résignation, Eur. Suppl. 947, etc. ||
2 avec courage, Eschl. Ch. 748.
Étym. τλήμων.
τλημόνως, adv. von τλήμων ; ἤντλουν κακά, Aesch. Ch. 737 ; μένειν χρὴ τλημόνως, Eur. Suppl. 947, u. öfter.
τλημόνως
adverb of τλήμων.