τληπαθής
τληπαθής, wretched, enduring
τληπαθ-ής, ές,
- = ταλαίπωρος, wretched, enduring, Zos. 4.50, Sch.rec. A. Pr. 231, Pers. 574, etc.
τλη·παθής, ής, ές [ᾰ] patient dans l’adversité, d’où malheureux, Zos. 4, 50 ; Sch.-Eschl. Pr. 231, Pers. 574, etc.
Étym. *τλάω, πάθος.
τληπαθής, ές, Leid, Unglück erduldend, mühselig, unglückselig, Sp.