τριακονθήμερος
τριακονθήμερος, of thirty days
τρῐᾱκονθ-ήμερος,
- of thirty days, θέα IG 42(1).532 (Epid.); ἀνοχαί Plb. 5.28.1; μῆνες Nicom. ap. Theol.Ar. 48; Ion. τρῐηκοντήμερος, μήν Hdt. 2.4: but Dor. τρῐᾱκοντάμερος, τό (q. v.), is perh. a different word.
- 2 τριακονθήμερον, τό, a time of thirty days, Plb. 21.13.12, etc.
- 3 thirty days old, χοιρίδιον PCair.Zen. 478 (iii B. C.).
τριακονθ·ήμερος, ος, ον [ᾱ] de trente jours, Hdt. 2, 4 ; Pol. 5, 28, 1 ; Plut. Pel. 29 ; subst. τὸ τριακονθήμερον, Pol. 21, 10, 12 ; Ath. 45a, durée de trente jours ||
➳ Ion. τριηκοντήμερος, Hdt. l. c. ; dor. τριακονθάμερος [ᾱᾱ].
Étym. τριάκοντα, ἡμέρα.
τριακονθήμερος, [ᾱκ], dreißigtägig ; Pol. 5.28.1 und öfter ; Ath. II.45a ; Poll. 1.59 ; s. das ion. τριηκοντήμερος.
τριακονθήμερος
- of thirty days, Hdt.