τριπέτηλος
τριπέτηλος, three-leafed; subst. clover
τρι-πέτηλος, ον,
- three-leafed, or perh. three-branched, of Hermes’ wand, h.Merc. 530.
- II Subst. τριπέτηλον, τό, = τρίφυλλον, Call. Dian. 165, Nic. Th. 522.
τρι·πέτηλος, ος, ον [ῐ] à trois feuilles, Hh. Merc. 530 ; subst. τὸ τριπέτηλον, Nic. Th. 522 ; Call. Dian. 165, fr. 334, trèfle (c. τρίφυλλον) plante.
Étym. τρ. πέτηλον.
τριπέτηλος, dreiblätterig, H.h. Merc. 530 ; τὸ τριπ., das Kraut τρίφυλλον, Nic. Th. 522.
τριπέτηλος
τρῐ-πέτηλος, ον,
πέτηλον
- three-leafed, Hhymn.