τρισχιλιέτης
τρισχιλιέτης, of three thousand years
τρισ-χῑλιέτης, ες,
- of three thousand years, Hierocl. Prov. p.463 B., Simp. in Ph. 499.36.
τρισχιλι·έτης, ης, ες [χῑ] de trois mille ans, Hiérocl. de Provid. p. 463 Bekker.
Étym. τρισχίλιοι, ἔτος.