τριταλαντιαῖος
τριταλαντιαῖος, holding three talents
τρῐτᾰλαντ-ῐαῖος, α, ον,
- holding three talents, ἀγγεῖα Plu. Aem. 33; capable of throwing a weight of three talents, [ὄργανον] Ph. Bel. 51.44.
τριταλαντιαῖος, α, ον [ῐτ] c. le suiv. Plut. Æmil. 33 ; subst. ὁ τρ. (s. e. πετροβόλος) Phil. byz. Bel. p. 51d, baliste ou pierrier de trois talents = 180 mines (78,534 kg).
τριταλαντιαῖος, = τριτάλαντος, Plut. Aem. 33.