τρώξιμος
τρώξιμος, munchable: edible while raw
τρώξῐμος, ον,
- = τρωκτός, τὰν τ. (sc. σταφυλάν) eating-grapes, Theoc. 1.49, cf. Dig. 50.16.205: τρώξιμα, τά, vegetables eaten raw, Hp. Int. 30; λαχανοφαγίη τρωξίμων πολλῶν ib. 34, cf. PTeb. 213 (ii B. C.), 117.74 (i B. C.).
τρώξιμος, ος, ον [ῐ] qu’on peut manger cru, mangeable, Hpc. 549, 36 ; 550, 55 ; Thcr. Idyl. 1, 49 ; Lgs 2, 13, etc. ; particul. τὰ τρώξιμα, Aét. 9, 48, etc. endive, sorte de chicorée.
Étym. τρώγω.
τρώξιμος, ον, zu benagen, roh zu essen, übh. eßbar ; Theocr. 1.49 ; Long. 2.13 u. a.Sp.
τρώξιμος, ον,
= τρωκτός, Theocr.