τρώω

τρώω, Ep.,

• = τιτρώσκω (q.v.). τσανγάριος, v. τζαγκάριος.

τρώω, einfachere Stammform von τιτρώσκω, verwunden, aber in der allgemeinen Bdtg von βλάπτω, verletzen, schaden, οἶνός σε τρώει μελιηδής, ὅς τε καὶ ἄλλους βλάπτει, Od. 21.293, der Wein schadet dir, betört dich, vgl. Callim. Dian. 133 ; fut. u. die übrigen tempp. s. unter τιτρώσκω.

†τρώω

3 sing. τρώει Od. 21.293.

2 sing. aor. subj. τρώσῃς Il. 23.341.

2 pl. τρώσητε Od. 16.293, Od. 19.12.

Fut. infin. pass. τρώσεσθαι Il. 12.66.

• • 1

    To wound Od. 16.293 = Od. 19.12.

  • 2

    To bring to grief : ἵππους Il. 23.341.

    In pass., to come to grief : ὅθι τρώσεσθαι ὀΐω Il. 12.66.

    Of wine, to overcome, overpower, drive out of one’s right mind Od. 21.293.

τρώω , τρώει, aor. subj. τρώσῃ, -ητε, mid. fut. inf. τρώσεσθαι: wound; fut. mid. w. pass. signif., Il. 12.66; fig. (like βλάπτω), Od. 21.293.