τρῶξις
τρῶξις, a biting
τρῶξις, εως, ἡ,
- gnawing, biting, ὀνύχων τρώξεις Arist. EN 1148b28; λίθων, γῆς, Hp. Prorrh. 2.31.
τρῶξις, εως (ἡ) action de grignoter, Arstt. Nic. 7, 5, 3.
Étym. τρώγω.
τρῶξις, ἡ, das Nagen, Essen roher Früchte, Arist. eth. 7.6.
τρῶξις, εως,
τρώγω
- a biting, τῶν ὀνύχων Arist.