τρωκτός
τρωκτός, to be eaten raw: eatable
τρωκ-τός, ή, όν,
- to be gnawed or eaten raw; eatable, Hdt. 2.92; κῆποι τ. kitchen gardens, Philostr. VA 3.56; τ. λάχανα Artem. 1.67.
- II τρωκτά, τά, = τρωγάλια, fruits eaten at dessert, ὅσα ἐστὶ τ. X. An. 5.3.12; τρωκτὰ σησάμου τε καὶ μέλιτος sweatmeats of sesame and honey, Hdt. 3.48.
τρωκτός, ή, όν, que l’on peut croquer ou manger, Hdt. 2, 92 ; 3, 48 ; Hpc. p. 642, 14 ; Geop. 14, 10, 3 ; τὰ τρωκτά, Xén. An. 5, 3, 12 ; El. V.H. 1, 31 ; Artém. 1, 67, friandises de dessert ; avec un gén. : τρωκτὰ σησάμου τε καὶ μέλιτος, Hdt. 3, 48, des gâteaux de sésame et de miel ; cf. τρωγάλιον.
Étym. vb. de τρώγω.
τρωκτός, adj. verb. von τρώγω, benagt, zernagt, bes. roh gegessen, roh zu essen, zu knuppern, Her. 2.92 ; dah. τὰ τρωκτά, der Nachtisch, bes. Früchte, Nüsse, Knackmandeln, τρωκτὰ ὡραῖα, Xen. An. 5.3.12.
τρωκτός, ή, όν
verb. adj. of τρώγω
- Ito be eaten raw: eatable, Hdt.
- IIτρωκτά, τά, τρωγάλια, Hdt.