τυλόω
τυλόω, to make knobby
τῠλ-όω,
- make knobby:—Pass., ῥόπαλα τετυλωμένα σιδήρῳ clubs knobbed with iron, Hdt. 7.63; of the outside of the κίτριον, σκληρὸν καὶ τετ. Gal. 6.618.
- II make callous, τυλοῖ τὸ στόμα [ὁ χαλινός] X. Eq. 6.9:—Pass., to be made hard or callous, τετυλωμένης τῆς μήτρας Orib. 22.7.1, cf. Sor. 1.10, al.; μακέλᾳ τετυλωμένος ἔνδοθι χεῖρας Theoc. 16.32; τετυλωμένα βλέφαρα Dsc. 5.99.
- 2 metaph., τὴν χεῖρα καὶ τὴν ἀκοὴν πρὸς τὰ ἐξαρτήματα Iamb. VP 26.118, cf. Arr. Epict. 2.18.9.—Cf. τυλωτός, and v. μυλόομαι.
τυλόω-ῶ [ῠ]
1 rendre calleux, Thcr. Idyl. 16, 32 ; Spt. Deut. 8, 4 ; p. anal. garnir de nœuds, de clous, en parl. d’une massue, etc. Hdt. 7, 63 ; d’où façonner en forme de massue, A. Pl. 242, 1 ||
2 durcir, rendre insensible, en parl. de la bouche d’un cheval durcie par le mors, Xén. Eq. 6, 9 ; fig. en parl. de l’ouïe, Jambl. V. Pyth. § 118 ; au pass. devenir calleux, devenir dur, d’où devenir insensible, se durcir, Arstt. fr. 259 ; fig. Clém. 137, etc.
τυλόω, eine Schwiele machen, zu einer Schwiele verhärten lassen, τυλοῖ τὸ στόμα ὁ χαλινός, Xen. de re Eq. 6.9 ; pass. zur Schwiele werden, sich verhärten, Schwielen bekommen, ὡσεί τις μακέλᾳ τετυλωμένος ἐνδόθι χεῖρας Theocr. 16.32 ; aber ῥόπαλα σιδήρῳ τετυλωμένα, Her. 7.63, sind mit eisernen Knoten oder Buckeln beschlagene Keulen ; τετυλωμένον ὅπλον, des Priapus, Eryci. 6 (Plan. 242). – Uebtr. sich gegen Etwas abstumpfen, πρός τι.
τυλόω
τῠλόω,
fut. -ώσω
τύλος
- Ito make knobby:—Pass., ῥόπαλα σιδήρῳ τετυλωμένα clubs knobbed with iron, Hdt.
- IIto make callous, Xen.:—Pass. to be callous, Theocr.