φθάρμα
φθάρμα, corruption, outcast
φθάρ-μα, ατος, τό,
- corruption, LXX Le. 22.25.
- II outcast, castaway, J. BJ 5.10.5.
φθάρμα, ατος (τὸ)
1 corruption, Spt. Lev. 22, 25, 2 ||
2 élément de corruption, Jos. B.J. 5, 10, 5.
Étym. φθείρω.
φθάρμα, τό, das Verderben, das Verderbte, der Auswurf, Wegwurf, Jos. u. a.Sp.