φαλάκρωμα
φαλάκρωμα, bald head
φᾰλάκρ-ωμα, ατος, τό,
- bald head, used for a bald man, Cic. Att. 14.2.3.
- II bald place, LXX Le. 13.42, al.: pl., ib. Ez. 27.31 cod. A.
φαλάκρωμα, ατος (τὸ) [φᾰ]
1 calvitie, Spt. Ezech. 27, 31 ||
2 tête chauve, homme chauve, Cic. Att. 14, 2.
Étym. φαλακρόω.
φαλάκρωμα, τό, das Kahlgemachte, der kahle Kopf, Sp.