φαλάκρωσις
φαλάκρωσις, a becoming bald, baldness
φᾰλάκρ-ωσις, εως, ἡ,
- a becoming bald, baldness, Plu. QConv. 2.652f (pl.), Aet. phys. 919c, Aq., Sm. Mi. 1.16, Alex.Aphr. Pr. 1.2, Sor. ap. Gal. 12.420 (pl.).
φαλάκρωσις, εως (ἡ) [φᾰ] état de celui qui devient chauve, calvitie, Spt. Lev. 21, 5, etc. ; Plut. M. 652f, 919c ; Gal. 18, 1, 41 et 55.
Étym. φαλακρόω.
φαλάκρωσις, ἡ, das Kahlmachen, das Kahlwerden, Plut. Symp. 3.5 g.E.