φαλακρόω
φαλακρόω-ῶ [φᾰ] rendre chauve, Spt. Ezech. 27, 31 ; au pass. devenir chauve, Hdt. 3, 12 ; Arstt. H.A. 3, 11 fin ; G.A. 5, 3.
Étym. φαλακρός.
φαλακρόω, kahl machen, pass. kahlköpfig werden ; Arist. H.A. 3.11 ; τὰ ἔμπροσθεν, οὐκ ὄπισθεν, gen.an. 5.3 ; kahl werden, Her. 3.12.