φθατέω

φθᾰτέω, aor. subj. φθατήσῃ, glossed φθάσῃ, Hsch.; cf. καταφθατόομαι (or rather καταφθατέομαι); also ψᾰτᾶσθαι,

• = προκαταλαμβάνειν, Id.; ψατῆσαι, = προειπεῖν, Id.