φιλακόλαστος
φιλακόλαστος, fond of sensuai indulgence
φῐλ-ακόλαστος, ον,
- fond of sensual indulgence, Plu. Tim. 14; τὸ φ. Id. Galb. 19.
φιλ·ακόλαστος, ος, ον [ῐᾰκ] qui se plaît dans l’intempérance, déréglé, libertin, Plut. Tim. 14.
Étym. φίλος, ἀκ.
φιλακόλαστος, Unmäßigkeit, Schwelgerei, Unkeuschheit liebend, ausschweifend, Plut. Galb. 19 und öfter.