φιλάλληλος
φιλάλληλος, of mutual affection
φῐλάλληλ-ος, ον,
- of mutual affection πάθος Ph. 2.386; ἀγάπησις Plu. Sollert. 2.979f; τὸ φ., = φιλαλληλία, ib. 977c; fond of one another, Babr. 124.9, J. BJ 2.8.2, Iamb. Protr. 21.λʹ; φ. ζῷον Arr. Epict. 4.5.10: metaph. of numbers (cf.foreg.), Nicom. Ar. 2.20. Adv. -λως Eust. 1126.29.
φιλ·άλληλος, ος, ον [ῐ] qui aime d’une affection mutuelle, Plut. M. 979f ; Babr. 124, 9 ; τὸ φιλάλληλον, Plut. M. 977c, affection mutuelle.
Étym. φ. ἀλλήλων.
φιλάλληλος, einander liebend ; ἀγάπησις Plut. Sol. an. 29 ; Alciphr. u. a.Sp.; von Vögeln Babr 124.9.