φιλαλυστής
φιλαλυστής, easily bewildered
φιλ-ᾰλυστής, οῦ, ὁ,
- easily bewildered, Hp. Praec. 13.
φιλ·αλυστής, οῦ (ὁ) [ῐᾰ] qui aime à se faire du chagrin, Hpc. 28, 25.
Étym. φ. ἀλύω.
φιλαλυστής, ὁ, der sich gern, leicht ängstigt, Hippocr., zw.