φιλαμαρτήμων
φιλαμαρτήμων, loving sin
φιλ-ᾰμαρτήμων, ον, gen. ονος,
- loving sin, LXX Pr. 17.19.
φιλ·αμαρτήμων, ων, ον, gén. ονος [ῐᾰμ] qui aime le péché, Spt. Prov. 17, 19.
Étym. φ. ἁμάρτημα.
φιλαμαρτήμων, ονος, die Sünde liebend, LXX.