φιλόφθονος
φιλόφθονος, given to envy
φῐλό-φθονος, ον,
- given to envy, ἔστι τινὰ τῶν ἀνθρωπίων φ. καὶ μικρόσοφα D.S. 26.1; τὸ φ. Plu. Util. 2.91b.
φιλό·φθονος, ος, ον [ῐ] qui aime à jalouser, envieux, DS. Exc. 513, 60 ; τὸ φ. Plut. M. 91b, jalousie, envie.
Étym. φ. φθόνος.
φιλόφθονος, neidsüchtig, Plut. cap. ex host. util. p. 282.