φιλόφιλος
φιλόφιλος, loving one’s friends
φῐλό-φῐλος, ον,
- loving oneʼs friends, Arist. Rh. 1381b27, EN 1159a34, Plb. 1.14.4, Phld. Lib. p.40 O., Dain Inscr. du Louvre 174 (Egypt), Cat.Cod.Astr. 7.205.
φιλό·φιλος, ος, ον [ῐῐ] tendrement attaché à ses amis, Arstt. Rhet. 2, 4, 26 ; Nic. 8, 8, 4 ; Pol. 1, 14, 4 ; subst. τὸ φ. Nicéph. 1, 441 W., affection pour ses amis.
Étym. φ. φίλος.
φιλόφιλος, seine Freunde liebend ; Arist. rhet. 2.4, vgl. de virt. bei Stob. Flor. 1.11 ; Pol. 1.14.4.
φιλόφιλος
φῐλό-φῐλος, ον,
- loving oneʼs friends, Arist.