Φιλοχάρης

Φιλοχάρης, Philochares

Φιλο·χάρης, ους (ὁ) [ῐᾰ] Philokharès, h., particul. frère d’Eschine, Dém. Or. 19, 237 ; etc. ; Is. Or. 3, 32, etc. ||

➳ Voc. Φιλόχαρες, Dém. l.c. ; acc. Φιλοχάρη, Is. l.c.

Étym. φ. χαίρω.

Menu