φιλοτώθαστος
φιλοτώθαστος, fond of faultfinding
φῐλο-τώθαστος, ον,
- fond of fault-finding, prob. in Hp. Ep. 17 (for φιλοτωθάσσοντα vulg., -τώθασον codd.).
φιλο·τώθαστος, ος, ον [ῐ] qui aime à blâmer, à critiquer, Hpc. Ep. 1285.
Étym. φ. τωθάζω.
φιλοτώθαστος, gern, gewöhnlich spottend, tadelnd, Hippocr.