φλάζω
φλάζω, to be rent with a noise
*φλάζω, intr. form of φλάω,
- to be rent with a noise, aor. 2 ἔφλᾰδον (cf. EM 403.47), λακίδες ἔφλαδον A. Ch. 28 (lyr.).—Pres. only in redupl. παφλάζω.
1 φλάζω (seul. ao. 2 ἔφλαδον [ᾰ]) se déchirer avec bruit, Eschl. Ch. 28.
2 φλάζω, faire un bruit inarticulé, Gal. Lex. Hipp. 19, 151 ; cf. παφλάζω.
φλάζω, (von θλάω, φλάω), zerreißen, nur im intr. aor. ἔφλαδον (vgl. φράζω, πέφραδον), λακίδες ἔφλαδον, die Fetzen rissen, Aesch. Ch. 28.
φλάζω ², Stammwort von παφλάζω, plappern, unverständlich reden, stammeln, ein wenig gebr. Wort, wohl nur VLL.
φλάζω,
intr. form of φλάω
only in aor2 ἔφλαδον
- to be rent with a noise, Aesch.