φλαμέντας
φλαμέντας, flamen
φλᾱμέντας, ου, ὁ,
- = Lat. flamen, App. BC 1.65; so φλαμήν IG 2(2).5206, CIG 4340f (add.): acc. sg. φλάμινα Supp.Epigr. 6.588 (Pisidia): pl. φλάμονες D.H. 2.64; φλάμινες Plu. Num. 7; φλαμίνιοι Id. Marc. 5: fem. φλαμινίκα, ἡ, Lat. flaminica, Id. Aet.Gr. 2.285a.
φλαμέντας, ου (ὁ) c. le préc. App. Civ. 1, 65.
φλαμέντας, [λᾱ], ὁ, das lat. flamen, App. B.C. 1.65.