φορβόν
φορβόν, pasture
φορβ-όν, τό,
- = φορβή: pl., φορβά, τά, Orph. A. 1113; φόρβα Hsch. s.v. φόρβια.
φορβόν, οῦ (τὸ) c. φορβή, Nonn. D. 14, 392 ; au pl. Orph. Arg. 1118.
φορβόν, τό, = φορβή, nur im plur. φορβά, Orph. Arg. 1118.