φορητός
φορητός, borne, carried
φορ-ητός, ή, όν, also ός, όν E. Hipp. 443, Luc. Salt. 27:
- I borne, carried, φορητὰ κυμάτεσσιν Pi. Fr. 88.1; φ. ὕδωρ Str. 3.2.8; φ. ὑπὸ (v.l. ἐπὶ) δελφίνων Plu. Symp. 2.163c; of the planets, Poll. 4.156.
- 2 to be carried, moveable, οἰκίαι Ph. 2.238; ἱερόν ib. 146: metaph., ἄστατος καὶ φ. constantly moving, Id. 1.219; [φύσις] μετάβολος καὶ φ. Plu. Def.orac. 2.428b; τὸ τῆς φύσεως φ. Hierocl. in CA 7p.429M.
- II bearable, endurable, A. Pr. 979; Κύπρις γὰρ οὐ φορητός E. l.c.; φορητὸς ἡ ᾠδή Luc. l.c., cf. Tim. 23, Jul. Gal. 201e; ἐμβολὴ οὐ φ. irresistible, Arr. Tact. 12.10.
φορητός, ή, όν :
I au pr. :
1 porté, Pd. fr. 58, 6 ; Plut. M. 163c ||
2 qu’on peut porter, Str. 146 ||
3 qui sert à porter, Epict. Ench. 32 ||
4 qui se meut, Phil. 1, 219 ; joint à μετάβολος, Plut. M. 428b, etc. ; joint à ἄστατος, Phil. 2, 238 ||
II fig. supportable, tolérable, Eschl. Pr. 979 ; Eur. Hipp. 443 ; Luc. Salt. 27, etc. ||
➳ Fém. -ος, Eur. l.c.
Étym. φορέω.
φορητός, 3, auch 2 Endgn, adj. verb. von φορέω,
1) getragen, κυμάτεσσι φορητά Pind. frg. 58.
2) tragbar, erträglich, Aesch. Prom. 981, Eur. Hipp. 443.
1) getragen, κυμάτεσσι φορητά Pind. frg. 58.
2) tragbar, erträglich, Aesch. Prom. 981, Eur. Hipp. 443.
φορητός
- 1borne ἦν γὰρ τὸ πάροιθε φορητὰ κυμάτεσσιν παντοδαπῶν ἀνέμων ῥιπαῖσιν (sc. Δᾶλος) fr. 33d. 1, cf. Πα. 7B. 49.
φορητός, ή, όν
- Iborne, carried, Pind.
- IIto be borne, endurable, Aesch., Eur.