φορειαφόρος Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape φορεια·φόρος, ου (ὁ) [ᾱ] porteur de chaise ou de litière, Plut. Galb. 25. Étym. φορεῖον, φέρω. φορειαφόρος -ον [φορεῖον, φέρω] drager van draagstoel. φορειαφόρος, [ᾱ], ὁ, = φορειοφόρος ; richtigere Lesart für φορεαφόρος DL. 5.73 ; Plut. Galb. 25 ; s. Lobeck Phryn. 656.