φρεωρύχος
φρεωρύχος, for digging wells
φρεωρύ̆χ-ος (parox.), ον,
- for digging wells, σκεύη Plu. Symp. 2.159c: Subst., ὁ φ. well-sinker, Them. Or. 11.152c.—The forms φρεορυκτέω, φρε-ορύκτης, only in Suid.
φρε·ωρύχος, ος, ον [ῠ] qui creuse un puits ou des puits, Plut. M. 159c ; Thém. 152c.
Étym. φρέαρ, ὀρύσσω.
φρεωρύχος, Brunnen grabend, ὁ φρ., der Brunnengräber, Plut. sept. sap. conv. 15.