φρικοποιός
φρικοποιός, causing a shuddering
φρῑκοποιός, όν,
- causing a shuddering, Diph.Siph. ap. Ath. 3.74c.
φρικο·ποιός, ός, όν [ῑ] qui fait frissonner, Diph. (Ath. 74c).
Étym. φρίξ, ποιέω.
φρικοποιός, [ῑ], Schauder machend, erregend, Ath. III.74c.