φωνασκία
φωνασκία, practice of the voice, declamation
φωνασκ-ία, ἡ,
- practice of the voice, declamation, D. 18.280, Thphr. HP 9.9.2 (pl.), Phld. Acad.Ind. p.4 M., Sor. 1.23 (pl.), Aret. CD 2.6.
φωνασκία, ας (ἡ) action de s’exercer au chant ou à la déclamation, soin qu’on prend de sa voix en suivant un régime convenable, Dém. 319, 9 ; Th. H.P. 9, 9, 2.
Étym. φωνασκός.
φωνασκία, ή, Uebung der Stimme, Stimmfertigkeit, λόγων ἐπίδειξίν τινα καὶ φωνασκίας βουλόμενος ποιήσασθαι Dem. 18.280 ; Uebung im Singen, Theophr.
φωνασκία, ἡ,
- practice of the voice, declamation, Dem.