φῶνος
φῶνος, ον,
- = μεγαλόφωνος, Eup. 294 (ap.Sch. Ar. Av. 42), cf. Theognost. Can. 66.
φῶνος, ος, ον, qui a une forte voix, Eup. (Sch.-Ar. Av. 42).
Étym. φωνή.
φῶνος, Theognost. p. 66, = μεγαλόφωνος.