φύζα

φύζ-α (not φῦζα, Hdn.Gr. 1.251), ἡ, expld. as ἡ μετὰ δειλίας φυγή by Aristarch. ap. Apollon. Lex. s.v. φόβος:—

• headlong flight, rout, φύζα, φόβον κρυόεντος ἑταίρη Il. 9.2, cf. 14.140; ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας 15.62; θάνατον καὶ φ. ἑταίρων 17.381; ἐν δὲ Ζεὺς . . φύζαν ἐμοῖς ἑτάροισι κακὴν βάλεν Od. 14.269.

φύζα, ἡ, poet., verwandt φυγή, φεύγω, fugio, »biegen«, Curtius Grundz. d. Griech. Etymol. 2. Aufl. S. 172 ; öfters bei Hom., einmal in der Bedeutung »Schrecken«, ἔκπληξις, Il. 9.2 Ἀχαιοὺς θεσπεσίη ἔχε φύζα, φόβου κρυόεντος ἑταίρη, sonst in der Bedeutung »feige Flucht«, ἡ μετὰ δέους φυγή, ἡ μετὰ δειλίας φυγή ; so Il. 15.62 ἀνάλκιδα φύζαν, Od. 14.269 φύζαν κακήν. Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 77 und 382. – Sp. Ep. – Die Betonung φῦζα ist unrichtig.

φύζα

ἡ

[φυγ-jα, φυγ-, φεύγω.]

Flight, rout, panic: φύζα, φόβου ἑταίρη Il. 9.2 (the two words difficult to distinguish. Perh. in φύζα there is more of the notion of terror). Cf. Il. 15.62, 366, Il. 17.381: ἐν φύζαν ἐμοῖς ἑτάροισι βάλεν Od. 14.269 = Od. 17.438.

An instance or occurrence of this: φύζαν Ἀχαιῶν δερκομένῳ Il. 14.140.

φύζα (root φυγ, φυγή): panic (flight).

φύζα, ἡ,

• headlong flight, rout, Hom.