φυγόξενος
φυγόξενος, shunning strangers, inhospitable
φῠγό-ξενος, ον,
- shunning strangers, inhospitable, φ. στρατός Pi. O. 11(10).17.
φυγό·ξενος, ος, ον [ῠ] qui fuit les hôtes ou l’hospitalité, inhospitalier, Pd. O. 11, 18.
Étym. φ. ξένος.
φυγόξενος, Fremde, Gastfreunde scheuend, ihnen abhold, = κακόξενος, Pind. Ol. 10.17.
φυγόξενος
φῠγό-ξενος, ον,
- shunning strangers, inhospitable, Pind.