Logeion | φυγγάνω

φυγγάνω, collat. form of φεύγω, A. Pr. 513, S. El. 132 (lyr.), Hp. Int. 12:—the compds. with ἀπο-, δια-, ἐκ-, κατα- occur in Prose.

φυγγάνω (seul. prés. et impf.) c. φεύγω, Eschl. Pr. 513 ; Soph. El. 132 ; Hpc. 537, 50.

φυγγάνω [~ φεύγω] vluchten, ontvluchten.

φυγγάνω, Nebenform von φεύγω ; ὧδε δεσμὰ φυγγάνω Aesch. Prom. 511 ; Soph. El. 130.

φυγγάνω, collat. form of φεύγω, Aesch., Soph.

Menu