χάλκειος

χάλκ-ειος, η, ον, Ep. for χάλκεος,

• of copper or bronze, brazen, ἔγχεϊ χαλκείῳ Il. 3.380; αἰχμὴ χ. 4.461; κληΐς Od. 21.7; αὐγὴ χ. gleam of brass, Il. 13.341; χάλκειον γένος, of the Age of brass, Hes. Op. 144; εἰκὼ χαλκείην Maiist. 15: once in Trag., χάλκειον κάρα, S. Fr. 537 (nisi leg. χάλκεον); in late Prose, χάλκειος σφαῖρα S.E. M. 7.376.
• • II Subst., χάλκειος, ἡ, yellow fish thistle, Carlina corymbosa, Thphr. HP 6.4.3, Plin. HN 21.94.
  • III v. χαλκήϊος.

χάλκειος, εία, ειον, ion. χαλκήϊος, poet. = χάλκεος, ehern, aus Erz od. Kupfer gemacht ; oft bei Hom., der auch zweimal die ion. Form braucht, χαλκήϊα ὅπλα Od. 3.433, χαλκήϊος δόμος, die Schmiede, 18.328 ; ἔγχος Il. 3.380 u. oft ; αἰχμή 4.461 u. sonst ; κόρυς 12.184 ; ἄορ Od. 19.241 ; κνήστι χαλκείῃ Il. 11.640 ; κληῗδα χαλκείην Od. 21.7.

χάλκειος

-η, -ον

[χαλκός.]

(Cf. χάλκεος.)

Of bronze: κόρυς Il. 12.184, Il. 20.398, αὐγή (i.e. the gleam from the polished bronze) Il. 13.341. Cf. Il. 6.236 (studded or fitted with bronze), Il. 10.31, Il. 11.630, 640, Il. 12.295, Il. 15.567 (see ἕρκος 1.b), Il. 20.271: Od. 21.7.

As epithet of weapons: ἔγχεϊ (i.e. with head of bronze) Il. 3.380, αίχμή Il. 4.461, etc.: ἄορ Od. 19.241.

χάλκειος, and χαλκήιος, η, ον Epic for χάλκεος

• of copper or bronze, brasen, Hom.; χαλκήιος δόμος, χαλκεῖον, a forge, Od.; χάλκειον γένος, of the Age of brass, Hes.