χαλκέλατος
χαλκ-έλᾰτος, ον,
- poet. for χαλκήλατος, πέλεκυς Pi. O. 7.36; θάλαμοι AP 5.216 (Paul.Sil.); σάλπιγξ Epigr.Gr. 350 (Nicaea); εἰκών ib. 944 (Oenoanda).
χαλκ·έλατος, ος, ον [ᾰτ] c. χαλκήλατος, Pd. O. 7, 66 ; Anth. 5, 217.
χαλκέλατος, poet. = χαλκήλατος, πέλεκυς Pind. Ol. 7.36, u. sp.D., wie Paul.Sil. 16 (V.217) χαλκελάτους θαλάμους.
χαλκέλᾰτος
- 1forged of bronze χαλκελάτῳ πελέκει O. 7.36
χαλκέλατος
χαλκ-έλᾰτος, ον,
poetic for χαλκήλατος, Pind.