χαραδρεών
χαραδρεών, ground broken up by gullies
χᾰραδρ-εών, ῶνος, ὁ,
- ground broken up by gullies, Hdn. Epim. 199.
χαραδρεών, ῶνος (ὁ) [χᾰ] lieu entrecoupé de ravins, Naz. Ep. 4, 6 ; Hdn gr. Epim. p. 199 Boissonade.
Étym. χαράδρα.
χαραδρεών, ῶνος, ὁ, ein Ort, wo viele χαράδραι sind, der durch Erdspalten u. Klüfte zerrissen ist, Eust.; vgl. Hdn. bei Bast zu Greg.Cor. 225.