χαρακίτης
χαρακίτης, living behind a fence
χᾰρᾰκ-ίτης [ῑ], ου, ὁ,
- living behind a fence: metaph., cloisterling, βιβλιακοὶ χ. Timo 12.2.
- 2 χ. τιθυμαλίς, = χαρακίας II, Afric. Cest. p.81 V., Aët. 1.397.
χαρακίτης, ου (ὁ) [ᾰᾰῑ] qui se sert d’un roseau : βιβλιακός, Timon (Ath. 22d) pour écrire ou copier un livre, écrivain, copiste.
Étym. χάραξ.
χαρακίτης, ὁ, βιβλιακός, der Bücher kratzt, Bücherschmierer, Timon Phlias. 36 bei Ath. I.22d.