χελύνη

χελύνη [ῡ], ἡ,

• = χεῖλος lip, ὑπʼ ὀργῆς χελύνην ἐσθίειν Ar. V. 1083 (troch.), Com.Vet. ap. Poll. 2.89; Ion. gen. pl. χελυνέων Hsch.
• • • 2 jaw, Ael. NA 16.12.
  • II = χελώνη I.2, Nic. Al. 555, 558 cod. Π, cj. in Olymp. in Mete. 116.13.

χελύνη, ἡ, = χεῖλος, die Lippe, Sp.; ὑπερῴα χελύνη, die Oberlippe ; χελύνην ἐσθίειν ὑπʼ ὀργῆς Ar. Vesp. 1083, wie wir auch »vor Aerger in die Lippen beißen« ; Kinnlade, Ael. H.A. 16.12 ; vgl. Phryn. B.A. 72. – Aeolisch = χελώνη, Sappho bei Orion.
Bei Theognost. χέλυνα.

χελύνη χελύ_νη, ἡ, = χεῖλος

• the lip, Ar.