χελωνίς
χελωνίς, lyre
χελων-ίς, ίδος, ἡ,
- = χέλυς I.2, lyre, Posidon. 10J.
- II = χελώνη III.3, footstool, Att. and Coan word acc. to S.E. M. 1.246.
- III threshold, LXX Ju. 14.15, Hsch.
χελωνίς, ίδος (ἡ) [ῐδ]
1 lyre, Posidon. (Ath. 527f) ||
2 sorte d’escabeau rond, Sext. M. 1, 246 ||
3 seuil d’une tente, Spt. Judith 14, 15.
Étym. χελώνη.
χελωνίς, ίδος, ἡ, = χελώνη,
1) eine Lyra, πολύκροτος Posidon. b. Ath. XII.527.
2) die Schwelle, Sp.
3) Bei den Athenern u. Koern = ὑποπόδιον, wie χελώνη, Sext.Emp. adv.gramm. 246.
1) eine Lyra, πολύκροτος Posidon. b. Ath. XII.527.
2) die Schwelle, Sp.
3) Bei den Athenern u. Koern = ὑποπόδιον, wie χελώνη, Sext.Emp. adv.gramm. 246.