χελύνιον
χελύνιον, lip
χελύνιον [ῡ], τό, Dim. (in form only) of foreg. [χελύνη] I.1,
- lip, Mitteil. aus d. Papyrussamml. d. Nationalbibl. in Wien 1 (1932).160, Hippiatr. 1.
- 2 Dim. (in form only) of foreg.1.2, jaw, Hp. Ep. 23 (-ειον codd.), Hipparch. 2.3.35, J. AJ 4.4.4, Hippiatr. 34.
- 3 cranium, Hipparch. 3.2.8.
- II = χελώνιον I.1, Hsch.: pl., f.l. for χελώνια II, LXX De. 34.7 cod. Alex.
χελύνιον, ου (τὸ) [ῡ]
1 poitrine, particul. le sternum (cf. χέλυς) Jos. A.J. 4, 4, 4 ||
2 voûte du ciel, Hipparq. ad Arat. 243.
Étym. χελύνη.
χελύνιον, τό, dim. von χελύνη, ein Teil des Opfertiers, Jos.