χελύκλονος
χελύκλονος, resounding with tortoise-shell
χελύκλονος, ον,
- resounding with tortoise-shell, φόρμιγξ Orph. A. 383 codd. (χελυκλόνου with Ἑρμάωνος Abel).
χελύ·κλονος, ος, ον, à l’écaille retentissante, ép. d’une lyre, Orph. Arg. 381.
Étym. χέλυς, κλονέω.
χελύκλονος, φόρμιγξ, die Leier, die von der Schildkrötenschale ertönt, welche ihren Schallboden bildet, Orph. Arg. 381.