χῆτος
χῆτος, want, need
χῆτ-ος, τό (only used in dat.),
- want, lack, c. gen. pers., χήτεϊ τοιοῦδʼ ἀνδρός from need of such a man, Il. 6.463; χήτεϊ τοιοῦδʼ υἷος 19.324; χήτει ἐνευναίων Od. 16.35; χήτεϊ λαῶν h.Ap. 78; χήτεϊ συμμάχων Hdt. 9.11; χήτει πρίνης Eup. 360; χήτει οἰκείων Pl. Phdr. 239d (referred to χῆτις by Tim. Lex.); χ. γνησίου κάλλους Ph. 2.266; ὀστῶν χ. Poll. 2.166; χ. [κόσμου], παραδείγματος, Them. Or. 24.306b, 4.62d; χ. χαλινοῦ καὶ ἡνιόχου Jul. Or. 2.50b; χήτεϊ . . νοήματος Orph. L. 76. (Cogn. with χῆρος.)
χῆτος (τὸ) seul. dat. sg. χήτεϊ, manque, défaut, Il. 6, 463 ; 19, 324, etc. ; Hh. Ap. 78 ; Hdt. 9, 11 ; Orph. Lith. 76 ; p. contract. χήτει, Od. 16, 35 ; Plat. Phædr. 239d, à défaut de, faute de, gén.
Étym. cf. χατέω.
χῆτος, εος, τό, Mangel, Bedürfnis, s. χῆτις.
χῆτος
τό
[χατέω.]
Want, lack: χήτεϊ τοιοῦδʼ ἀνδρός Il. 6.463. Cf. Il. 19.324: Od. 16.35.
χῆτος , εος (χατέω): lack. (Il.)
χῆτος, ος, εος, τό,
χᾰτέω
- want, need, c. gen. pers., χήτεϊ τοιοῦδʼ ἀνδρός from want or need of such a man, Il.; χήτεϊ τοιοῦδʼ υἷος Il.