χηρόω
χηρόω, to make desolate
χηρ-όω,
- make desolate, χήρωσε δʼ ἀγυιάς Il. 5.642: esp. make a woman a widow, χήρωσας δὲ γυναῖκα 17.36; Πριάμου γαῖʼ ἐχήρωσʼ Ἑλλάδα E. Cyc. 304:— Med., ἐχηρώσαντο πόληα Q.S. 9.351.
- 2 c. gen., bereave, με . . ἠελιου χήρωσεν AP 7.172 (Antip.Sid.); πνοιῆς ib. 287 (Antip.):— Pass., τῶν . . αὑτοῦ χηρώσει (2 sg.) πολλῶν (v.l. κτεάνων) Thgn. 956; πολλῶν ἂν ἀνδρῶν ἥδʼ ἐχηρώθη πόλις would have been bereft of . ., Sol. 37; Ἄργος ἀνδρῶν ἐχηρώθη Hdt. 6.83.
- 3 c. acc., forsake, deprive of oneʼs presence, ἀελίου χήρωσεν αὐγάς Arist. Fr. 675.13 (nisi leg. αὐγᾶς).
- 4 c. acc., take away, πᾶσαν ἐρωήν Opp. C. 4.421.
- II intr., to be bereft of . .: abs., live in widowhood, f.l. for χηρεύω in Plu. Amat. 2.749d.
χηρόω-ῶ (ao. ἐχήρωσα, ao. pass. ἐχηρώθην) :
I tr. :
1 rendre vide, désert, acc. Il. 5, 642 ; Eur. Cycl. 304 ||
2 priver : τινα ἠελίου, Anth. 7, 172, priver qqn de la lumière du soleil ; πνοίης, Anth. 7, 287, priver du souffle ; au pass. Sol. 36 ; Hdt. 6, 83 ||
3 particul. priver d’un époux, d’une épouse, rendre veuve ou veuf, Il. 17, 36 ||
II intr.
1 être ou devenir privé de, gén. Thgn. 956 ||
2 vivre dans le veuvage, Plut. M. 740d ||
Moy. rendre désert, acc. Q. Sm. 9, 351 ||
➳ Ao. 3 sg. poét. χήρωσε, Il. 5, 642 ; χήρωσεν, Arstt. fr. 625, 20 ; Anth. 7, 172.
Étym. χῆρος.
χηρόω, trans., leer od. öde machen, entblößen, χήρωσε δʼ ἀγυιάς, er machte die Straßen leer, nämlich von Menschen, entvölkerte sie, Il. 5.642 ; Ἄργος ἀνδρῶν ἐχηρώθη Her. 6.83 ; berauben, τινά τινος, χήρωσεν ἡλίου Antip.Sid. 105 (VII.172); bes. des Gatten, der Eltern berauben, zur Wittwe, Waise machen, χήρωσας δὲ γυναῖκα Il. 17.36 ; ἅλις Πριάμου γαῖʼ ἐχήρωσʼ Ἑλλάδα Eur. Cycl. 303 ; u. im med., χηρώσαντο πόληα Qu.Sm. 9.351. – Auch intr., wie χηρεύω, im Wittwenstande, als Waise leben, Plut. amat. 2 ; übh. entbehren, Mangel haben, τινός, Theogn. 950. – Im hymn. od. scol. des Arist. (Ilgen 31 ; Jacobs Anth. I p. 110) Ἀταρνέος ἔντροφος ἠελίου χήρωσεν αὐγάς, d.i. ἑαυτὸν ἐστέρησε τοῦ βίου ; od. wie Ath. XV.696d erkl., τετελευτηκέναι Ἑρμείαν.
χηρόω
[χήρη.]
To make a widow of, widow: γυναῖκα Il. 16.36.
To make desolate: ἀγυιάς Il. 5.642.
χηρόω (χῆρος, χήρη), aor. χήρωσας: bereave, make desolate. (Il.)
χηρόω
- trans. to make desolate, χήρωσε δʼ ἀγυιάς Il.; χήρωσας γυναῖκα thou didʼst widow her, Il.
- 2c. gen. to bereave of a thing, Anth.:—Pass., Ἄργος ἀνδρῶν ἐχηρώθη Hdt.
- IIintr., like χηρεύω, to be bereft of, τινός Theogn.