χῶρος

χῶρος, ὁ,

• like χώρα I, a definite space, piece of ground, place, χῶρον μὲν πρῶτον διεμέτρεον Il. 3.315; διαμετρητῷ ἐνὶ χώρῳ ib. 344; νεκύων διεφαίνετο χῶρος a space clear of the dead, i. e. not filled by them, 8.491; χ. ὑλήεις, ἐρῆμος, οἰοπόλος, ψαμαθώδης, Od. 14.2, Il. 10.520, 13.473, h.Merc. 75; πίων Hes. Op. 390; εὐαής ib. 599; καταστύφελος Id. Th. 806; ἀσυνήθης Emp. 118; region, ἀτερπὴς χ., of the lower world, Od. 11.94, cf. Emp. 121; so εὐσεβῶν χ. Lycurg. 96, Pl. Ax. 371c, cf. IG 12(7).115.20 (Amorgos); χ. ἀσεβῶν Pl. Ax. 371e, Luc. Nec. 12; ὁ περίγειος χ. the region of this world, τὸν π. καταλελοιπότες χῶρον μετεωροπολεῖν ἐγνώκασιν Ph. 1.196; δένδρεʼ ἔθαλλεν χ. Pi. O. 3.23: pl., Hdt. 2.178; Βρόμιος δʼ ἔχει τὸν χ. A. Eu. 24; θηρῶν οὓς ὅδʼ ἔχει χῶρος S. Ph. 1148 (lyr.); Μακραὶ δὲ χῶρός ἐστʼ ἐκεῖ κεκλημένος; E. Ion 283; πόδες δέ οἱ οὐχ ἑνὶ χώρῳ Call. Del. 192.
• • • 2 space, compass, ποιῆσαι ἐν βραχεῖ χώρῳ τὴν δύναμιν Plb. 11.1.3.
  • II land, country, Hdt. 4.30; ὁ Λιβυκὸς χ. v.l. in Id. 2.19; τοῦ Ἀταρνέος ἐστὶ χ. Id. 1.160; τῆς Ἀραβίης 2.75: pl., lands, τῶν Θηβαίων ἔκειρε τοὺς χ. Id. 9.15, cf. S. OT 1126: metaph., τὸ γὰρ νεάζον ἐν τοιοῖσδε βόσκεται χ. Id. Tr. 145; χ . . . οὗτος (leg. αὑτός) ἀνθρώπου φρενῶν Id. Fr. 910.
  • • 2 landed property, estate, Axiop. 5, X. Cyr. 7.4.6.
    • 3 the country, opp. the town, ἐν τῷ χ. καὶ ἐν τῷ ἄστει Id. Oec. 5.4, cf. 11.18; σπείρω τʼ ἄρουραν . . Βερέκυντα χ. A. Fr. 158.
    • 4 country town, IG 12(9).189.26 (Eretria, iv B. C., pl.); ὁ χ. ὁ Μοττιανῶν κτλ. LW 1745 (Gergis).—Rare in pure Att. Prose (Th. 2.20, 7.78, f.l. in Antipho 3.2.8), but common in X.

χῶρος, ὁ,

• north-west wind, Lat. corus, Act. Ap. 27.12.

χῶρος, ὁ,
1) Raum, Platz, Stelle, Gegend, Ort ; oft bei Hom. u. Folgdn ; χῶρον μὲν πρῶτον διεμέτρεον Il. 3.315 ; ὅτε δή ῥʼ ἐσχῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο 4.446 ; ὀλίγος δʼ ἔτι χῶρος ἐρύκει 20.161 ; χῶρος ἐρῆμος, οἰόπολος, 10.520, 13.473 ; Raum, Platz, Zwischenraum, 8.491, 10.199, wie Dion.Hal. 8.67 ; πίων, εὐαής, καταστάφυλος, Hes. O. 392, 601, Th. 806, u. sonst ; Pind. Ol. 3.27, P. 4.209 ; Tragg., Βρόμιος ἔχει τὸν χῶρον Aesch. Eum. 24 ; θηρῶν οὓς ὅδʼ ἔχει χῶρος Soph. Phil. 1133 ; das Gebiet einer Stadt, Her. 1.160 ; und so auch im plur., 9.15 ; wie bei den Att. nur χώρα gebraucht wird ; – ἐν βραχεῖ χώρῳ ποιήσας τὴν ὅλην δύναμιν Pol. 11.1.3.
2) Ackerland, Landgut, Xen. Cyr. 7.4.6.
(χάω, χανδάνω sind als Stamm anzusehen.)

χῶρος

-ου, ὁ

[cf. χώρη.]

• • 1

    A place or spot : ἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο Il. 4.446= Il. 8.60, χῶρον, ὅθʼ ἕστασαν ἵπποι Il. 10.520. Cf. Il. 13.473, Il. 17.54, Il. 21.262, Il. 23.138 : Od. 1.426, Od. 5.442, Od. 7.123, Od. 9.181, Od. 11.22, Od. 21.142, etc.

  • 2

    A space or extent of ground : ὅθι νεκύων διεφαίνετο χῶρος Il. 8.491= Il. 10.199. Cf. Il. 10.161, Il. 12.423.

    A space, place, region : κάλυψε (βάθυνε) χῶρον ἅπαντα Il. 23.189, 421.

    A space set apart for some purpose : χῶρον διεμέτρεον Il. 3.315. Cf. Il. 3.344.

  • 3

    A tract of country, a region : χῶρον ἀνʼ ὑλήεντα Il. 10.362 : Od. 14.2.

    A land, country, region : χώρου ἄϊδρις ἐών Od. 10.282. Cf. Od. 11.94.

χῶρος (-ος, -ον.)

• 1ground, place, land ἀλλʼ οὐ καλὰ δένδρεʼ ἔθαλλεν χῶρος O. 3.23 ἑὸν ἐρημώσαισα χῶρον (sc. δρῦς) P. 4.269 Εὐρίπου τε συνέτεινε χῶρον Pae. 9.49 ὀδμὰ δʼ ἐρατὸν κατὰ χῶρον κίδναται Θρ. 7. 8.

χῶρος : a space, place; more concrete than χώρη. Spot, region, Od. 14.2.

χῶρος, ὁ,

• • Ia piece of ground, ground, place, Hom., etc.
  • IIa land, country, Hdt.; in pl. lands, places, Hdt., Soph.
  • • 2land, an estate, Xen.
    • 3the country, Lat. rus, Xen. deriv. uncertain