χωριτικός
χωριτικός, of or like a countryman, rustic, rural
χωρ-ῑτικός, ή, όν,
- of country-folk, rustic, πλῆθος Plu. Per. 34; χ. ἀνήρ countryman, Ael. VH 9.27. Adv. -κῶς in rustic fashion, opp. ἐν χλιδῇ, X. Cyr. 4.5.54, cf. Muson. Fr. 11p.59H.
χωριτικός, ή, όν [ῑτ] de la campagne, campagnard, El. V.H. 9, 7 ; πλῆθος χωριτικόν, Plut. Per. 34, foule des gens de campagne.
Étym. χωρίτης.
χωριτικός, [ρῑ], dem Landmanne gehörig, ländlich ; πλῆθος, die Menge der Landbewohner, Plut. Pericl. 34.
• Adv. χωριτικῶς , Ggstz ἐν χλιδῇ, Xen. Cyr. 4.5.54.
• Adv. χωριτικῶς , Ggstz ἐν χλιδῇ, Xen. Cyr. 4.5.54.
χωριτικός
from χωρί_της
χωρῑτικός, ή, όν
- of or like a countryman, rustic, rural, Plut.: adv. -κῶς, in rustic fashion, Xen.