ψοφομήδης
ψοφομήδης, meditating noise, uproarious
ψοφο-μήδης, ες,
- meditating noise, noisy, uproarious, epith. of Dionysus, AP 9.524.24.
ψοφο·μήδης, ης, ες, qui aime le bruit, le tumulte, ép. de Bacchus, Anth. 9, 524, 24.
Étym. ψόφος, μήδομαι.
ψοφομήδης, ες, auf Geräusch sinnend, Lärm verursachend, Beiwort des Bacchus, Hymn. (IX.524).
ψοφομήδης
ψοφο-μήδης, ες
μήδομαι
- meditating noise, uproarious, epith. of Bacchus, Anth.