ἀβοατί
ἀβοᾱτί, ἀβό-ατος, Dor. for ἀβοητί, ἀβόητος.
adv. sin ser requerido Pi.N.8.9, Anecd.Ludw.ll.cc.
• de buena gana, con prontitud Hsch.
ἀβοατί [ᾱτ] adv. sans être appelé par des cris, qui vient spontanément, Pd. N. 8, 9.
Étym. dor. c. *ἀβοητί de ἀβόητος.
ἀβοατί, [οᾱ], ungerufen, πείθεσθαι Pind. N. 8.9. (Hes. ῥᾳδίως).
ἀ˘βοᾱτί
- 1without needing to be called, unsummoned πολλά νιν πολλοὶ λιτάνευον ἰδεῖν· ἀβοατὶ γὰρ ἡρώων ἄωτοι περιναιεταόντων ἤθελον κείνου γε πείθεσθʼ ἀναξίαις ἑκόντες (Tric: κἀβοατί codd: ἀμαχητί Σ paraphr.) N. 8.9